TARKANNN

sana geliyorum
31 ağustosta Harbiye'de bende Tarkan ile buluşacağım.
Şimdiden kendimi kaptırdım eee ne de olsa Tarkan canım

uzun zaman oldu be blogcan
uzun zamandır tek satır yazamadım çünkü burası benim her şeyimle kaçak dövüştüğüm yer, bir zamanlar günlük tutmaya kalkmış ama beceremeyince bütün hissettiklerimi yada sadece cesaret edebildiklerimi buraya yazmak istediğim yer yada yazdığım
hayatım kötü be blogcan  en son nerede kaldığımı bile hatırlamıyorum. gene garip günler yaşıyorum ama şu anda revaçta olan ailevi sorunlarım daha doğrusu bize karşı evlenen kardeşim gibi bir sorunum var.
bir kardeşim daha olacak diye düşünmüştüm blogcan hani evlendiya onun eşi benim kardeşim annemin babamın kızı olacak diye düşünmüştüm ama her şey laftaymış yada biz beceremiyoruz. daha sekiz az oldu evleneli bir sürü sorun çıkıyor önümüze annem üzgün, kırgın, kızgın...
bilmiyorum kafam çok karışık çok çok çok çok izah etmesi zor
kendi açımdan, kardeş olmak istediğin insan sana sokaktaki bir yabancıymışsın gibi davranınca diyorsun ki ne ekerse onu biçer ama blogcan kırılıyorsun ya hu
canını verdiğinin canı olmak istiyorsun ama ne sen ne annen ne baban hepsi tepetaklak
aramızda geçen iletişimin mecburiyetten mi yoksa isteyerek mi olduğu şüphesi insanın içine bir kere düştü mü iste yanmaya başladığın nokta orası oluyor.
söz konusu olan gelinimiz yani benim kız kardeşim olacak kişi ama maalesef olmuyor daha sekiz ayda eski hayatının aynısını yaşayıp eski arkadaşlıklarını sürdürürken bizi bu çerçevenin içine almayı beceremiyor yada biz beceremedik kendimizi ona kabul ettirmeyi...
ufaktan tartışmalar başladı onunla olmasa da kardeşim ile ama benim karımla görüşmek mecburiyetin de değilsiniz gibi bir zihniyete sahip olan sevgili kardeşime bunu anlatamıyoruz. ne onu bize ne bizi ona ezdirmiyor
bir şeylerin yoluna konulması lazım ve bunun için fırtına çok yakın da kopacak biliyorum. ve şimdi hamile eğer bu aralar o fırtınaya tutulmazsak ileride daha büyük kasırgalar kopacak, ama ben çözüm yolu bulamıyorum çaresizim bilmiyorum kafam karışık
ben anne tarafından Trakyalı baba tarafından Makedonyalı bir ailedenim bizde gelin olup evden çıktın mı artık erkek tarafı senin ailen olur elbette kendi ailenin yeri başkadır ama önce erkek tarafı gelir ben böyle biliyorum böyle yaşadım çünkü bilirim ki eşinin babası, anası, kardeşi ile aran iyi oldu mu her şey yoluna girer ama iki yabancı gibi oldun mu ah işte kıyamet orada kopar....
neden neden neden soruları kafam da ama cevap yok.
bu arada ailede olamadık onun ailesi ile de bir olmayı beceremedik bu da garip bir durum bizde mi terslik onlar da mı anlamadım ...

gene darlandım be blogcan
gene babam yüzünden iğrenç bir gece ve gün geçiriyorum
düşünüyorum bazen ben ne günah işledim de bana babamı verdin cehennemi yaşarken gösteriyorsun bana, kendimi de avutuyorum bir yandan herhalde diyorum cehennemi burada yaşıyorum ölünce direk cennetine alacaksın beni....
iş yerindeki arkadaşımın doğum günü bugün her zamanki gibi mesai saatinden sonra gideceğimden akşamda tuttum babama dedim ben arkadaşıma gidecem diye bir başladı söylenmeye bütün gün berabersiniz oydu buydu saydı saydı durdu bende en sonunda gitmiyorum ya dedim
sonrada bütün gece sinirden uyuyamadım sabah karşı dalmışım nasıl uyudum onu bile hatırlamıyorum her tarafım çizik dolu son dönemlerde stres ve sıkıntıdan kaşınıyorum, hormon tedavisi görüyorum varda var yani ama babam benim hayatımda olduğu sürece ben nasıl iyileşicem onu bilmiyorum..
insanlara beni rezil ettiği kalmıyor gibi kendimde de nefret ediyorum onun yüzünden, ondan zaten nefret ediyorum allah günah yazsın yazmasın insanlar hor görsün görmesin bazen ölsede kurtulsak diye dua ediyorum ama nafile bu gidişle ben ölecem ama o kazık dikecek anladım
allah benim belamı veriyor böyle
bazende dua ediyorum allahım benim canımı al diye ver bir dert diyorum al canımı yoksa
yaa zaten ben en sonunda bir gün ölürsem babam yüzünden ölcem anladım ya kendimi ya onu öldürecem kesin...
gece uzun uzun düşündüm gün gelse evlencek olsam düğünüme çağıracağım bir tane arkadaşım yok insanın annesi babası bu kadarmı olur ya evime bir arkadaşımı davet edemiyorum çünkü babam bütün gün evde bir arkadaşıma gidemiyorum babam izin vermiyor eee gel gitte olmayınca kopuyor bağlar bazen sırf bu yüzden evlensem diyorum babamdan biraz daha anlayışlı biri ile karşılaşacağımı bilsem gözüm kapalı evlenicem ama daha beterine denk gelirim bende ki şansla o yüzden cesaret edemiyorum.
hayatım boyunca evlenmemek benim suçumdu ama kimse sormadı neden diye
kardeşim bel fıtığından ameliyat oldu sanki paramız yokmuş gibi gittik devlet hastanesinde yaptırdık. ama başarısız oldu şimdi bir daha olacak aklım çıkıyor bir şey olacak diye ama annemle babamda para gidecek diye aklı çıkıyor gün olsun harman olsun derler ya eskiler çıkacak bunların hepsinin acısı az kaldı dakikalar sayıyor

evet ve düğün bitti.....
biraz sıkıntılı oldu, hava koşulları baya zorladı ama bitti....
yeni evliler tatilde biz geride kalanlarda soğuk havanın nimetlerinden faydalanıyoruz
tanrım gerçekten çok soğuk...
neyse genel bir özet gerekirse perşembe öğlen işten çıkıp koşarak kuaföre gittim. hazırlanmam zaman alsada vaktinde eve geldim.
dağınık güzel bir topuz yaptırdım. hatta gaza gelip kirpik bile taktırdım
resim varmı bildiğim kadarı ile yok
kına güzel geçti asıl bomba düğün günü patladı sabaha müthiş berbat bir hava ile günaydın dedik
kuaföre gittim saçlarım yapıldı ha bu arada m3 kuföre ve serkana teşekkür ederim gerçekten saç da makyaj da gece yarısına kadar dayandı hatta daha uzun...
koşa koşa 11 de kuaförden çıkıp eve vardım eve girmeden arabaya atlayıp gelini almak
üzere kuaföre gittik
havanın yağmurlu olması bütün planları bozdu. açık alanda yapılacak fotoğraf çekimi iptal oldu. kiraladığı kapalı alan patladı bizde şehrin bir ucundan diğer ucuna fotoğraf çektirmeye geldik.
koç müzesinde iki saatlik bir çekim yaptık ama onun yazısı birazdan 14: 30 da çıktık oradan ve saat 17: 30 da ancak eve vardık.
bütün planlarımız suya düştü. hesapta gelini eve bir saatte bırakacak eve dönecek annemleri alacak gelin alıya gidecek tekrar eve dönüp gelini bizim evden çıkaracaktık ama ancak salona saatinde yetişebildik.
düğün güzel geçti eğlenceliydi
kısaca hazırlıklarımıza değdi oyandık zıpladık eğlendik...

dün akşam turkcell deydim. samsung galaxy s'lere takıldı gözüm. yaa arkadaş ikinci nesil androit eyvallah, dokunmatik oda kabul, herşeyi yapabileceğiniz bir bilgisayar oda tamam da kardeşim ya o boyut nedir ya bildiğin ı pad'ler kadar insan nasıl kullanır onu anlamıyorum.... fiyatıda cabası

son zamanlarda hayal kırıklıklarım çok fazla
aslında şimdi farkediyorum ki bildiğim ama inkar ettiğim gerçekler şimdi yüzüme vuruluyor...
kardeşimin benden ayrı bir hayatı olduğunu daha önce yazmıştım size yıllar önce yaptığım bir hatayı her gün yüzüme vurmasına rağmen umursamamaya çalışıyordum.
ama şimdi nişanlısı ve onun ailesi hayatında ve ben hatta annem kendimizi dış kapının mandalı gibi hissediyoruz...
itiraf etmek çok zor onun yeni bir ailesi var ve çok sevgili annesi annemin gözlerinin içine bakıp ibrahim sağolsun bizi heryere götürüyor derken kardeşim bu sözlerin annemin canını ne kadar yakacağını hesaplayamıyor.
benim canımı ise nasıl yaktığını hiç düşünmüyor. umursamayayım diyorum ama aklım takılıyor. bu gün bile nişanlısı ile ta rivaya yemeğe gitmişler benimde anneminde ilk aklından kimle gittikleri geçti.
çok az kaldı dayanmaya çalışıyorum ama nişanlısının ailesinide alıp gittiyse ve ben bunu öğrenirsem bu sefer kendimi tutabilirmiyim bilmiyorum.
kalbime bir kötülük ve kıskançlık tohumu ekildi ve gittikçede baş etmek zor oluyor. kendimi tutamamaktan son dakika kavga etmekten korkuyorum içim titriyor
aklım almıyor nasıl onlara karşı aileni küçültürsün nasıl onlarla oraya buraya giderde ailenle gitmezsin off desem karşıki dağlar yıkılacak gerçekten
oysa ne güzel umutlarım vardı. yeni bir kardeşim olacaktı kardeşimi benim kadar sevecek biri ama ne oldu onu söküp alıyor herşey düzene girecek sabır diyor ama kalp taş değil çatlıyor işte ve içindeki tohum filiz olma yolunda ilerliyor....

biliyorsunuz kardeşim evleniyor ve bende bir çok işlerine karışmasamda iş fotoğrafa gelince ve onlarında fotoğrafçı aradığını görünce bir öneride bulundum ve çok iyi bir düğün fotoğrafçısı olan sina demiral'ı kendilerine önerdim.
sina burak hocamızın bir arkadaşı ve bizede kendisini ve fotoflarını tanıdanda hocamızdı. uygun bir fiyat vermez diye çekinerek kendisine mail attım. hocamında selamını söyledim çok ilgilendi sağ olsun gerçekten de beklediğimin çok altında bir fiyat verdi. pazarlık ta edersek biraz daha uygun bir fiyata indirme şansımız bile olabilirdi. (şimdi sizden bir şey istiyorum buraya tıkladığınız açılsın diye web adresini ekleyemedim ama benim için biraz uğraşın ve dugunfotografcisi.com'a girin ve sina'nın muhteşem fotoğraflarını inceleyin.) aslında sinayı önerirken kendimide düşünmedim değil sina ile tanışacak aynı gün yanlarında olacak ve ucundanda olsa onun tekniğini inceleyerek iki saatlik bir ders alacaktım. her şeyi ayarladım. konuştum. randevu almak için bizimkilerden haber beklerken bizim ki lerin başkası ile anlaştığını öğrendim. (şimdi ikinci aşamaya geçmenizi ve sina'nın fotoğraflarını fotogulumse.com'daki fotoğraflarla karşılaştırmanızı  ve bana aralarında ki tercihinizi söylemenizi istiyorum) çünkü benim sevgili kardeşim ve nişanlısı foto gülümseyi seçtiler neymiş aynı fiyata düğün hikayesini çekecekmiş, ekonomik olarak haklı olabilirler ama...
ulan fotoğrafçılıkla ilgilenen biziz işin ucundan bucağından da tutan biziz hadi bize çektirmedin ki bende istemezdim çünkü hala eksiklerim var gerçi bir kaç ay sonra çiler erbil hocadan photshop ve retuch tekniklerini öğrenince oda oratadan kalkacak yani açıkçası eksiklerim olduğundan ve fotoğrafları beğenmezler diye istemedim ama bir fikrimizi sor arada laf çarpıttım o fotoğraflarmı sina'nın kilermi diye ama yok neymiş adam hikaye çekecekmiş len o hikayeyi zaten tek taraflı çekecek çünkü her iki tarafın hazırlıklarını da çekmeleri lazım ama nerde. gerçi sinadan öyle bir talebimiz olamazdı çünkü sina bu konuda baya yüksek teklifler veriyor ama 2 saatte çektiği fotoğraflar foto gülümsenin ki lerden çok daha güzel olacak bundan yüzde yüz eminim...
neyse derdimizi anlatamadık. şimdi siz bu yazıyı okurken uzun zamandır yapmak niyetinde olduğum ama ertelediğim bir şeyi yapıp sinaya zaman ayırdığı için teşekkür eden bir mail atacağım aslında daha önce yapmam gerekirdi ama fırsat olmadı.
hala kendi kendime söyleniyorum çok yetenekli bir fotoğrafçı olamayabilirim ama göz var nizam var yaaa